پروب شوروی دهه 1970 قرار است در ماه مه 2025 به زمین بازگردد • ثبت نام

یک کاوشگر اتحاد جماهیر شوروی که بیش از نیم قرن پیش راه اندازی شده است ، قرار است در هفته یا دو هفته دیگر به زمین بازگردد و هر فرصتی وجود دارد که وسیله نقلیه آن را به سطح سیاره ما تبدیل کند.

یک ماژول نزول Venera-8 (برای بزرگنمایی کلیک کنید) منبع: بایگانی ناسا

“جاناتان مک داوول” ، ستاره شناس ، نوشت: “شما نمی خواهید آن را روی سر خود بکشید.” این در صورتی است که به نظر می رسد ، شیء مورد نظر در واقع کپسول ورودی یک مأموریت ناکام شوروی به زهره است.

به طور خاص ، این می تواند این شیء را به عنوان مؤلفه اصلی Kosmos 482 ، که در مارس 1972 از Baikonur در بالای موشک مولنیا با هدف رسیدن به دنیای بیگانه سخت راه اندازی شد ، تبدیل کند. درست چند روز قبل ، یک کاوشگر Venera-8 اتحاد جماهیر شوروی منفجر شده بود ، و ماژول نزول آن در نهایت آن را به سطح زهره تبدیل کرد و به مدت 50 دقیقه زنده ماند. این درک شده است که Kosmos 482 شامل یک ماژول نزول Venera-8 است.

مشخصات مأموریت معمول زمان ، راه اندازی یک فضاپیما به مدار پارکینگ در اطراف زمین قبل از شلیک موتور برای ارسال وسیله نقلیه در یک مسیر به زهره بود. متأسفانه ، Kosmos 482 هرگز آن را از مدار زمین خارج نکرد ، به احتمال زیاد به دلیل خاموش شدن زودرس موتور. به همین ترتیب ، به جای دریافت نام Venera ، به فضاپیمای رشته ای نام Kosmos 482 داده شد و برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی ادامه یافت.

در حالی که مسابقه فضایی به هم زد و جریان یافت ، Kosmos 482 مداری را ادامه داد. به گفته مک داوول ، ردیابی ایالات متحده سه شیء را در مدار 206 9،800 کیلومتری ، جایی که مأموریت بدخلقی به پایان رسید ، پیدا کرد.

او نوشت: “یکی ،” به عنوان Kosmos-482 ، یکی به عنوان مرحله موشک و دیگری به عنوان آوار.

“شیء آوار ، 1972-023E ، آهسته تر کم شد.”

در سال 2000 ، مک داوول از این سوال پرسید که آیا 23E (شی 6073) ممکن است کره تبار جدا شده باشد. به نظر می رسید – شیء در مورد اندازه مناسب بود. وی گفت: “در ژوئن 2002 ،” کاتالوگ ماهواره ای NORAD با شروع برچسب زدن 6073 به عنوان کره نزول ونرا نیز. ” وی افزود: “احتمالاً فقط یک تصادف است.”

مأموریت اصلی پس از ورود به جو ، کاوشگر را با چتر نجات به سطح زهره منتقل می کند. مکانیسم چتر نجات تا کنون مرده خواهد بود ، اما خود کاوشگر نیمه تنی بدون در نظر گرفتن زمین به زمین باز می گردد. همچنین به احتمال زیاد به لطف یک سپر گرما که برای مقاومت در برابر جو زهره طراحی شده است ، از ورود مجدد زنده می ماند.

خبر خوب این است که کاوشگر بی اثر است – هیچ ماده هسته ای برای نگرانی در مورد آن ندارد. خبر بد این است که طبق گفته مدرس هلندی در مورد آگاهی از موقعیتی فضایی ، دکتر مارکو لانگبروک ، تقریباً 500 کیلوگرم وزن دارد و می تواند در حدود 240 کیلومتر در ساعت (150 مایل در ساعت) سفر کند. دقیقاً در کجا کاوشگر پایین خواهد آمد مشخص نیست ؛ Langbroek نوشت که مدل سازی فعلی آن را در هر جایی بین Latitude 52 N و 52 S. قرار می دهد.

این امکان وجود دارد که سپر گرما پس از گذراندن مدت طولانی در مدار ، شکست بخورد و کاوشگر بی ضرر سوزانده شود. اما همچنین ممکن است که دست نخورده باقی بماند ، و کاوشگر به سطح زمین برخورد می کند. شانس این که فرد به آن حمله کند ، از نظر ناپدید شده کوچک و به ترتیب یکی در چند هزار نفر است. اما صفر نیست.

مک داوول درست است – شما نمی خواهید آن را روی سر خود بکشد. ®